Hi,Rahul Here

तू जवळ असावीस

noreply@blogger.com (राहुल) — Fri, 18 Aug 2006 03:28:00 +0000

काळ्याकूट रात्री, तू दिव्यासारखी असावीस
तू अशीच असावीस फ़क्त तू जवळ असावीस

दिवसाच्या सूरवातीला, तू आशेचा किरण असावीस
तू अशीच असावीस फ़क्त तू जवळ असावीस

धैर्याची चोरी होताना, तू पाठ्रराखीण असावीस
तू अशीच असावीस फ़क्त तू जवळ असावीस

अश्रुच्यां नदया वाहताना, तू समुद्र असावीस
तू अशीच असावीस फ़क्त तू जवळ असावीस

आयुष्याच्या संध्याकाळी, तू समाधी असावीस
तू अशीच असावीस फ़क्त तू जवळ असावीस

मागणे एवढेच प्रिये,
तू अशीच असावीस फ़क्त तू नेहमीच असावीस

तू

noreply@blogger.com (राहुल) — Tue, 25 Jul 2006 09:45:00 +0000

क्षणात हसतेस, क्षणात रुसतेस.. अशी चंद्रकला आहेस तू
भावंनाना माज़्या भरती आणनारा चंद्र आहेस तू..

श्वेत कधी, शाम कधी.. बहुवर्ण आहेस तू
मनातील श्रावणाच्या माझा इन्द्रधनुष्य आहेस तू...

प्रात: कधी, सांज कधी... एक रहस्य आहेस तू...
शंब्दात माझ्या अपूर्ण राहीलेली शेवटची आस आहेस तू..

शब्द

noreply@blogger.com (राहुल) — Wed, 22 Feb 2006 12:32:00 +0000

कंठातच दाट्तात... कधी डोळ्यात उमटतात
मनातील ह्या लहरी किनारा शोधतच राहतात

ऒठांनी हसतात... तर कधी अबॊलच राहतात
पापण्यांवरचे हे दव असेच विरघळून जातात

अस्तित्वाला शोधतात... आणि स्वत:तच हरवतात
कस्तूरीच्या शोधात मग रानभर धावतात

विचार करताना मग तूझ्याबद्दल... एकच प्रश्न विचारतात
भावनांना माझ्या हे शब्द अपूरेच का वाट्तात...........

noreply@blogger.com (राहुल) — Mon, 02 Jan 2006 13:56:00 +0000

मनातील संरीनो बरसुन जा

तहानलेल्या पापण्यांना भेटून जा

आकाशाची भरारी रोजच आहे

घरट्यात माझ्या एकदा विसावून जा

परत येशिल का? हे विचारवे का लागते?

ढ्गाआड चंद्रा एकदा डोकावून जा

शब्द माझे, भाव माझे, माझ मन

ऒठांनी तुझ्या एकदा गाउन जा...

चोटू

noreply@blogger.com (राहुल) — Tue, 29 Nov 2005 11:39:00 +0000

काल बरयाच दिवसांनी रात्रीच जेवण roommates बरोबर करयचा विचार केला, आणि आम्ही सर्वजण आमच्या घराच्या जवळच असलेल्या BDA च्या Temptation मध्ये गेलो. मस्त पैकी पराठे order केले आणि फस्त हि केले.

Bill pay केले आणि निघालो, इतक्यात मागून एक लाहनसा आवाज कानावर आला "साहब आपका mobile" BDA च्या Temptation मध्ये काम करीत असलेल्या चोटू चा आवाज होता तो. १२-१३ वर्ष वय असलेला, आणि तो माझाच mobile होता. आजकाल मी बरयाच गोष्टी विसरतोय अस मी नाही शंतनु म्हणाला.

मी मागे फिरलो आणि माझा mobile घेतला, चोटू कडे पाहिल आणि thanks boss म्हणालो, क्षंणभर विचार आल कि त्याला १०-२० रुपये देवून त्याच्या प्रमाणिकपंणाच कौतुक कराव, खिशात हात घालूनम परत मागे वळालो पण त्या लाहनग्याच्या नजरेत सिंकदराप्रमाणे जग जिंकल्याच तेज होत त्याच्या प्रामाणिकपणाच, आणि खिशातला हात आपोआप बाहेर आला विचार केला कि हिरवे साहेब जगातली कुठ्लीच दौउलत ह्या प्रामाणिकपणाच मोल नाही लावू शकत.

मनात चोट्या बद्दल आपुलकी आणि स्वत: बद्दल खंत व्यक्त करून मी घरी निघालो.

Back to pavilion

noreply@blogger.com (राहुल) — Mon, 28 Nov 2005 11:50:00 +0000

After a long break, its time to start again. I have lots of things to share so just wait and read but will upload it as I get time from my hectic work schedule which I like :)

-Rahul

प्रेम म्हणजे प्रेम असत

noreply@blogger.com (राहुल) — Fri, 21 Oct 2005 11:29:00 +0000

प्रेम म्हणजे प्रेम असत
त्यात वाट लागली
कि सगळं सेम असत

नाही तेव्हा बोर होत
Office त आलं की जोरात होत
काम नंसल की cool होत
Project असल की उफाळून येत

कारण

प्रेम म्हणजे प्रेम असत
त्यात वाट लागली
कि सगळं सेम असत

Monitor वर दिसतो तीचा भडकलेला चेहरा
डोळे वटारून म्हणते चालता हो मेल्या
मागून manager देतो हळूच पेहेरा
म्हणतो, आतातरी code लीही साल्या

कारण

प्रेम म्हणजे प्रेम असत
त्यात वाट लागली
कि सगळं सेम असत

Signal वर दिसते दुसर्या च्या गाडीवंर ती
गळ्यात हात घालून त्याच्या बसालेली ती
Signal लाल कि हिरवा काही कळंतच नाही
शुधीवर येताच कुठे आलो हे संमजत नाही

कारण

प्रेम म्हणजे प्रेम असत
त्यात वाट लागली
कि सगळं सेम असत

1-T-67

noreply@blogger.com (राहुल) — Mon, 10 Oct 2005 04:53:00 +0000

Few months before my address was

Rahul Hirve
1-T-67
New Hostels
Indian Institute of Science
Bangalore: 560012

But now it is

Rahul Hirve
Ashraya # 24
Flat No. C/4
Ganesha Block
Rabindranath Tagore Nagar
Bangalore: 560032

Due to certain reasons from last few days I am living an working in IISc itself, when I got this opportunity I was really happy to go back to home (IISc) and work again like a student. And the most interesting thing was I got a room that to in my new hostel but not the same one.

Saturday evening I went to the third floor of the hostel and I saw my old room, it was having the same yellow colour lock. I saw the others rooms on the floor which belongs to all CEDTian once and the floor use to say as red light area in the hostel. Oho not like that red light area it simply means restricted zone.

1-T-67: Its mine (Mots)
1-T-69: Kapil Vyas (Kaka)
1-T-72: Rangarajan S (Ranga)
1-T-75: Mahabaleshwara (Maha)
1-T-76: The Ajit Oke (Pidder)
1-T-77: Nitin S. K. (Bada)
1-T-78: Pankaj Sharma (Pathu, Panki, Champu and lot more)

But that day everything was quite and calm no one was their on that day, I remember my all 18 monts I spend in that room, fighting with friends in corridor, the sweets we use to share, the days spend in bed of course only when not feeling well, shouting and halagula in TV room, watching the moon from balcony and the database discussion and up-gradation of new entries, my hands went in my shirt pocket and I was just to shout " Ajit Jewayla jaycha ka re bhook lagaliye ", and I smiled since my room key was not with me and ajit was not in 1-T-76.

Two Parallel Lines

noreply@blogger.com (राहुल) — Thu, 06 Oct 2005 07:49:00 +0000

Whenever I think about two parallel lines I use to remember my mathematics class of standard 10th , even though mathematics and geometry are my most hated subjects still I feel to write about these parallel lines.

I still remember the day when our sir taught us about parallel lines. He used to say, two parallel lines will go along with each other without intersecting each other or without changing the distance between them, I was really wondered how this will happen. And I raised my hand to ask my teacher, “Sir is it really so that they will never meet in this universal plane”. He smiled and replied me “Of course they will meet and that point is called infinity, but unfortunately no one knows where this infinity point is”. And the discussion ends.

Eight years have gone, but still I have the same question. Can I able to see that infinity point ever?

असाच एक दिवस असावा

noreply@blogger.com (राहुल) — Wed, 05 Oct 2005 07:31:00 +0000

कोण्या एका सकाळी
रीमझीम पाउस यावा
बाल्कनीत तूझ्याबरोबर
हातात coffee चा एक cup असावा

कोण्या एका दुपारी
TV वर एक रडका cinema असावा
पाण्यानी भरलेले तुझे डोळे पुसायला
माझ्या हातात रुमाल असावा

कोण्या एका संध्याकाळी
सूर्य पश्चिमेला असावा
आकाशात गुलाबी छ्टा असताना
श्वासात तुझा गजरा असावा

कोण्या एका रात्री
चंद्र ढगाआड असावा
चादंण्यांच्या प्रकाशात समुद्रकिनारी
हात तुझा माझ्या हाती असावा

असाच एक दिवस असावा.....

पाउस..

noreply@blogger.com (राहुल) — Tue, 20 Sep 2005 06:57:00 +0000

सकळी office ला येताना पावसात सापडलो आणि एका झाडाखाली जाउन थांबलो, जवळच उभ्या असलेल्या एका जोड्प्याला पाहिल आणि गारव्यातल्या काही ओळी आठवल्या,

त्याला पाउस आवडत नाही
तीला पाउस आवडतो
ढग दाटून आल्यावर
तो तीच्या तावडीत सापडतो

मी तुला आवाडते
मात्र पाउस तुला आवाडत नाही
असल तुझ गणित
खरच मला कळत नाही

पाउस म्हणजे चिखल सारा
पाउस म्हणजे मरगळ
पाउस म्हणजे गार वारा
पाउस म्हणजे हिरवळ

पाउस कपडे खराब करतो
पाउस वैतागवाडी
पाउस म्हणजे भिजरी पायवाट
पाउस म्हणजे झारी

पाउस रेंगाळलेली काम
पाउस म्हणजे सूट्टी उगाच
पाउसामध्ये गुपचुप निसटून
मन जाउन बसत ढ्गात

दरवर्षी पाउस येतो
दरवर्षी अस होत
पाउसांमध्ये भांड्ण होवून
लोकामध्ये हस होत

पाउस आवड्त नसला
तरी ती त्याला आवडते
पाउसासकट आवडावी ती
म्हंणून ती ही झगडते

रुसून मग ती निधून जाते
भिजत राहते पाउसात
त्याच आणि तीच भांडण अस
ओल्याचिंब दिवसात

----------------------------गारवा.

पाहिला पगार

noreply@blogger.com (राहुल) — Fri, 09 Sep 2005 07:37:00 +0000

तस पाहिल तर हि गोष्ट 1 Aug. ची पण मधले दिवस कसे गेले हे कळलच नाही आणि आयुष्यातली हि एक आठवण लिहयची राहून गेली. खरतर आज ठरवलच होत लिहयला.

नेहमी प्रमणे सकाळी office ला गेलो आणि mail box open केला, त्यात HR च mail होत Subject: Aug. Salary Slip ते mail वाचल्यानंतर दुसर कोणतच mail वाचावस वाटेना.

संध्याकाळी तड्क घरी आलो, Fresh झालो आणि ATM कडे धावलो. Account balance check केला आणि क्षणभर हरवून गेलो. स्वत:च्या आयुष्यात पहिल्यांदा एवढा मोठा balance माझ्या Account वर पाहिला आणि सर्व आठवणी सजीव झाल्या. गावातल्या शाळेतले दिवस, हायस्कूल मधल्या मित्रांबरोबर खेळ्लेल्या Cricket matches ते स. प. महाविध्यालयातल्या Lady रमाबाई hall समोर जमलेला कट्टा, V. I. T. ल्या आण्णाच्या canteen मध्ये share केलेला मिसळ पाव आणि भारतीय विदन्यान संस्थान, बंगळूर मधल्या आठवंणीनी मन भरून आल.

खुप वेळा बरच काही मनात असत पण ते सांगायला शब्द साथ देत नाहीत, आणि तस पाहता मनातल्या काही गोष्टी मनातच राहू द्याव्यात ही एक आठ्वण नेहमीच मनातल्या एका कोपरयात राहील.......

परत येशील का ?

noreply@blogger.com (राहुल) — Mon, 05 Sep 2005 08:43:00 +0000

श्रावणांच्या ढगांना बाजूला सारून

चंद्रकोरेसारखी समोर येशील का ?

चातकासारख्या माझ्या प्रेमाखातर

खरचं का गं परत येशील का ?

निळ्याभोर आकाशात भरारी मारण्यास

पंखास माझ्या बळं देशील का ?

यशाच्या माझ्या कौतुक करायला

खरचं का गं परत येशील का ?

चांदण्या रात्रीत स्वप्नातून माझ्या

समोर येशील का ?

नऊवारी साडीत लाजून ईश्श म्हणायला

खरचं का गं परत येशील का ?

आयुषाच्या वाटेवर अडचणीत

धीराचा हात देशील का ?

Go on Rahul,

I am with you....म्हणायला

खरचं का गं परत येशील नां........ ?

शाम को खिड्की से

noreply@blogger.com (राहुल) — Sat, 03 Sep 2005 08:59:00 +0000

मी हे एक पात्र आहे.. प्रत्यकश्यात मी नव्हे.. :) ज्याला दुर्दैवाने एक (एकच पुरे अशी असेल तर..) बायको (हमदम) आहे..एके Friday ला मी romantic mood मधे office मधून येतो आणि.......

मी: ओ हमदम सुनिओरे
हमदम: बोल रे... (वैतागून)

मी: शाम को खिड्की से नन्गे पाव चान्द आयेगा...
हमदम: हे जी ये चान्द नन्गे पैर क्यो आता है, च्चप्पल ना है क्या उसके पास? और खिड्की से काहे दरवाजे आने दिजिये ना... ?

मी: (कपळाला हात मारुन) ओ जनिया सुनिओरे..
हमदम: अब. ये जनिया कोन है... (रागावून)

मी: शाम को खिड्की से चोरी चोरी नन्गे पाव चान्द आयेगा...
हमदम: हे जी ये चान्द चोर है?

मी: (च्याआयीला...) धिम धिम ता..ना..ना.. धिम तानाना
हमदम: आता हे काय नवीन... तमाशाला गेला होतात कि काय? आणि पिउन आलात काय...

आणि अशा तरहेने मी चा नेहमी प्रमाणे अपेक्शा भंग होतो (थोड्क्यात पोपट होतो) आणि मी झोपी जातो....

हमदम खिड्कीत बसून हा चान्द कोन आहे ह्याचा विचार कारतो (हमदम: अहो हसताय काय.. साठ्यांनकडे काल चोरी झाली ना... मग...तो नक्की चान्दच असेल हो)

मी: ग्ग्ग्ग्ग्ग र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्र्रर

प्रेम

noreply@blogger.com (राहुल) — Thu, 18 Aug 2005 11:52:00 +0000

प्रेम कधी मागून मिळत नाही
ते आतून जाणवाव लागत.....
नजरेतून कळल तरी
शब्दातून सांगाव लागत .....

रोज तुझी आठवण येते

आणि डोळ्यात पाणी उभ राहत...

तू जवळ हवीस अस वाटताना

खुप दूर आहेस, हे सांगून जात...

कित्येकदा तुला सांगावस वाटत

पण शब्द ओठातच गुदमरतात....

पापण्याची अबोल किलबिल होते

आणि शब्द डोळ्यातच उमटतात...

माझ्या नजरेचा अर्थ तुला समजावा

म्हणून मी शब्दची वाट धरली.....
ते शब्द वाचूनही तू अबोध राहीलीस...

अस काय आहे आपल्यात ?
जे आपल्या दोघाना सांगता येत नाही...

मनात भावनाची गुफंण होऊनही
शब्द मात्र ओठांवर येत नाहीत...

-Unknown artist

जन्मभुमी तुन कर्मभुमीत

noreply@blogger.com (राहुल) — Sat, 31 Jul 2004 12:11:00 +0000

सकाळी ९:०० च्या सुमरास उद्यान ने पुण्यातुन बेंगलुर ला आलो पुण्याच्या त्या एफ़ सी रोड च्या सुन्दर आट्वणी घेउन. होस्टेलला येउन सकाळची कामे उरकाली आणि टी बोर्ड चा मस्त चहा मारला.

कही नवीन चेहरे दिसले स्वत:ला शोधत, एका वर्शापुर्वी मी ही असाच आलो होतो पण खरे पाहता स्वत:ला कितपत शोधु शकलो हे अद्याप मला देखील महित नाही. तरी पण ह्या कर्मभुमीत मला बरेच काही मिळाले जे मला माझ्या पर्यन्त पोहचयला माझी मदत करतील.
ह्या नवीन चेहरयांसटी मनात शुभेंच्या व्यक्त करुन मी डिपार्टमेंटला निघालो.